19 Mayıs 2012 tarihinde yayınlandı.
Şimdiye kadar 100 kez okundu.
Şimdiye kadar 0 yorum yapıldı.
| Tweet |
|
Ne çok meraklıymışız DEFiNE avcılığına… Ne büyük bir yorum patlaması yaptırdı hepimize… Bilgi önemli değil de, fikri olmayanımız yoktu… Herkesin, her kesiminin kendi açısından ortalığa bıraktığı yorumu ve her yorumun da taraftarları vardı… Aslında farklılıkları barındıran bünyemizin zenginliğine bir örnek daha yaşanıyordu…
İlk anda sevecen yaklaşımlar “Çok iyi bilirdik” anlatımları, “Annesiyle yakındık, çocukluğunu bilir, kızını (!) severdim” şeklinde rol çalmaları, “Hepimiz Defne’yiz” tırmanışları… “Hanımın olsaydı yazar mıydın” inişleri… “Kızın olsaydı yazar mıydın” yalpalamaları, “Çocuğunu düşünün” yakınlaşmaları, “Gittiği çocuk da çok şeydir hani” uzaklaşmaları sürüp gidiyor henüz haftası dolmadan yaftaları doldurarak…
Kendine has acıları, yaşanmışlıkları olabilir, sürekli gülecenliğinin ardında… Çok farklı kesimlere sevdirmişliği var kendini… Defne Joy’du, toydu amma yetişkinlerde bile kendini bulabiliyordu… 7’de 70’e insanımız ilişki kurabilmişti onunla…
“Özel hayata girilmesin” deniyorsa, çok da kutsanmamalı özel hayatlar… Orta yol her zaman en güvenlisi… Anlamsız övgüler de, yergiler de birşey kazandırmaz bize, bugünümüze, yarınımıza…
Genelde her konuya, teğet geçmişlik mertebesinde bağlı olmamıza rağmen istenirse hemen fikir beyan edebiliriz… O kadar sığ durumdayız ki bugün hak verdiğimiz bir görüşe ertesi gün karşı çıkabiliyoruz… Birinin yorumuna hak vererek sağdan, ertesinde bir başka yorumla soldan rüzgarın parçası olabiliyoruz…
Her kazanımın bir sorumluluğu var… Evlenince mevcut evin sorumluluklarına ilave eşin giriyor sorumluluk hanene… Bir de çocuk olursa katlanıyor sorumluluğun… Belki de katlanması zor sorunlar katmanlaşıp kaldırılamayacak hale geliyor bazılarımıza…
Astım hastasıydı… Astımdan ölmedi de… Yorumlara bakarsan “Ben astım”, “Hayır, ben astım” oynanıyor gibi…Toplum onu astı 2.kez öldü… Hem de biz astık’tan…
Herkes her şeyi soruyordu da… Herkes kendine dönüp soruyor mu?…
Sen… Sen olsaydın Defne’nin yerinde… Sen Defne’dilseydin bu şekilde… İster miydin arkandan böylesi yorumları, yoranları…
Aslında… Ne üzücüdür… Ne büyük kayıptır, dünyayı böyle terk etmek, dünyadan böylesine kopmak…
Vee Rabbisine “Ben geldim” demek…
Yalçın Doğa 10 Şubat 2011 tarihinde yayınladı.
Bugün 7 kez okundu
Şimdiye kadar 7715 kez okundu
Şimdiye kadar 1 yorum yapıldı. Yorum yazmak için burayı tıklayın.
Kategorisi: Yazıkatürler
Arama motorlarından yapılan aramalar: defne joy foster bebek • defne joy foster • defne joy foster bebeği • defne joy bebeği • defne joy foster ve bebeği • defne joy foster in bebeği • defne joy ve bebegı • defne joy fosterin bebegi • kitap banner şeklinde • defne joy foster bebeğinin adı •

Bunlara da bakmanızı öneriyoruz.
1
06fatih06
25 Şubat 2011 - 11:05dünyaya aldanışın resmidir defnenin vefatı. ya da pişmanlıgın zirvesidir o halde ölüp bu sırrın ifşa olması. yine de üzülüyorum yine de kızmıyorum. Allah Rahimdir, Kerimdir. olur ya bağışlayıverebilir. kim ne diyebilirki buna. bize düşen, bu vefattan ders çıkarmak, aynı hatalara düşmemek, geçici dünya zevkine, ukbayı satmamak.
Allah, ölene rahmet, yaşayana idrak ede.
__________________________Aynı görüşte misiniz?
0
0